Celeste il risveglio del principe

CELESTE

Il Risveglio Del Principe

(MELLOW RECORDS)

Uit de asse van de groep Il Sistema ontsproten twee niet minder legendarische groepen te weten Museo Rosenbach en deze Celeste. Drummer van het eerste uur Ciro Perrino kweet zich indertijd ook over de Mellotron en heeft zich tegenwoordig integraal op toetsen gestort. Alle composities op het nieuwe album zijn ook van zijn hand. Samen met Mauro Moroni richtte Perrino indertijd het befaamde Mellow label op dus is het logisch dat dit nieuwe kleinood op het Mellow label is verschenen.

Net als met hun debuut uit 1976 levert de huidige Celeste ook dit keer rustige, melancholische, symfonische rock af geruggensteund door heel wat toetsen badend in Mellotron, viool, cello, dwarsfluit en saxofoon. Het album steekt van wal met een kort verhaal vertelt door de kleinzoon van Perrino. Zacht kabbelend en lyrisch zet het de toon voor de rest van de plaat. Met Bianca Vestale wordt de Mellotron voor het eerst royaal uit de koelkast gehaald en het zal niet de enige keer zijn. Ciro Perrino heeft niet de sterkste vocalen maar eerder een verhalende stem wiens Italiaanse teksten mooi samensmelten met de akoestische viool en cello. De toevoeging van de saxofoon is niet alleen gedurfd maar tevens verrijkend voor het nummer mooi contrasterend met de zwoele dwarsfluit.

Melancholische mediterrane gitaarklanken aangevuld met geluiden van een wassende zee en schelpen geven gestalte aan Statue Di Sale tot die hemelse Mellotron als het ware de deuren opent richting de ware ziel van de groep. Fonte Perenne opent bombastisch met weeral die orkestrale Mellotron in poll position op de hielen gezeten door viool. Zoals op het ganse album is de zang ook hier niet indrukwekkend waardoor de vocale stukken eerder aan Angelo Branduardi doen denken. De inkleuring van ondermeer saxofoon maskeren dit euvel met brio. Voeg daarbij de gastrol van Elisa Montaldo bekend van haar eigen groep Il Tempio Delle Clessidre en je krijgt niettemin een schitterend nummer.Het  gebruik van een eenvoudige blokfluit maakt van Giardini Di Pietra een meer folkgericht kleinood met een kleine Gryphon knipoog.

Het album verscheen ook op vinyl op 300 stuks in een klaphoes. Het finale nummer op de cd ontbreekt evenwel op de elpee terwijl Porpora E Giacinto een klassenummer is waar bijna-klassiek samenvloeit met een jazzy insteek. Il Risveglio del Principe is dan ook een aanrader voor wie van rustige old-school kwaliteitsprog houdt.

© John Bobo Bollenberg

verscheen eerder in iO Pages 156

Advertenties