RPWL_Tales_GAOM061_CMYK

RPWL

Tales From Outer Space

(GENTLE ART OF MUSIC)

Het Duitse RPWL is één van de weinige groepen die het voor mekaar heeft gekregen om haar invloeden op zo’n manier te integreren dat het niet storend is. Ook nu weer zijn de Pink Floyd elementen aanwezig maar ze zijn zo vernuftig in het geheel verwerkt dat RPWL niet als een copycat kan worden omschreven. De jongens hebben hun eigen manier van componeren ontwikkeld en hebben een neus voor sterke melodielijnen die ervoor zorgen dat de muziek erin gaat als gesneden koek. Ook nu is dit niet anders.

Zeven op zichzelf staande songs bevolken dit nieuwe, toegankelijke, hedendaagse album dat het beste van het viertal naar boven brengt en zo lekker in het gehoor ligt dat de repeat knop vastgeroest  is. De licht kosmische aanpak in de intro van opener A New World zorgt voor het zetten van de juiste toon welke ons leidt naar een pakkende rocksong inclusief slide gitaar en synths uit de Manfred Mann’s Earthband stal anno The Roaring Silence.

In Welcome To The Freak Show worden de drums percussief beroerd zoals in Floyd’s Echoes. Zelfs al luister je voor het eerst dan nog klinkt Light Of The World herkenbaar, vertrouwd dankzij de aangename stem van Yogi en de wondermooie gitaarinterventies van Kalle. Zalige strings vervolledigen dit langste nummer op de plaat. De strings worden als ritmiek geïntegreerd in Not Our Place To Be mooi contrasterend met de zachtere, zwevende  passages om uit te monden in een bezwerende Oosters aanvoelende outro.

Het gitaartje dat What I Really Need opent doet ons meteen aan U2 in de begindagen denken. Voeg daarbij de toegankelijke drum- en baspatronen en je hebt een radiovriendelijke song voor handen. Hoogtepunt in Give Birth To The Sun is opnieuw gereserveerd voor de Moog Rogue synthesizer die dit keer uitgespeeld wordt tegen een eerder tribaal ritme. De eenvoud van uitsmijter Far Away From Home durf ik op eenzelfde hoogte te plaatsen als de betere Beatles songs die, eenmaal gehoord, voor eeuwig in het geheugen gegrift staan.

Prachtig album van een viertal dat middels zeven nieuwe nummers bewijst meer te zijn dan een zielloze tribute act en een vaste plaats verdient binnen de wereld van kwalitatief hoogstaande hedendaagse progrock.

© John Bobo Bollenberg

verscheen eerder in iO Pages 156

Advertenties