TROJKA tre ut

TROJKA

Tre Ut

(APOLLON RECORDS)

Het was pas via recensies mbt hun debuut dat ze kennis maakten met het begrip Canterbury Scene. En zelfs dan luisterden ze enkel naar wat Soft Machine. Vreemd toch hoe drie Noorse jongeren nieuwe muziek afleveren dat zo dicht aanleunt bij groepen als National Health, Egg en Hatfield and the North zonder die muziek zelfs te kennen. De bezetting van drums, bas en toetsen zorgt ervoor dat alle aandacht voornamelijk gaat richting toetsen die zeer sterk aanleunt bij het werk van Dave Stewart en Alan Gowen, opnieuw twee namen waarvan ze niet eens het bestaan wisten.

Het prominente gebruik van de Fender Rhodes elektrische piano en de jazzy aanpak katapulteren ons meteen in het hart van de seventies. De synth in Penger doet me wat aan het instrumentale Alpha Ralpha denken. Heel mooi hoe de harmonische zang en bas in elkaar verweven worden tijdens Jakten. De openingsakkoorden van Orkan hebben enorm veel weg van de intro van UK’s In The Dead Of Night. De popbalade Fly werd eerder als single uitgebracht en bevat lekkere flageolets op de basgitaar. De zachtgevooisde, melodische stemmen (ze zingen alle drie) vermengen zich perfect met de mooi afgewogen muziek met weeral zo’n Alan Gowen loopje als kers op de taart.

Ook het daaropvolgende funky Nattevakt was eerder als single verkrijgbaar maar wellicht bedoeld als smaakmaker voor het nog te verschijnen full album. Grenseland is voor het overgrote deel een stuk waar piano en bas dezelfde lijnen spelen. De wondermooie klank van de Fender Rhodes komt het best tot uiting in het rustige Å Se waar elke toetsaanslag klinkt alsof het subtiele belletjes zijn. Het nummer loopt over in het lange titelnummer waar zweverige synths de weg effenen richting tempowisselingen en donkere sonoriteit.

Best moeilijk om een algemeen label op dit bandje te kleven. National Health, Greenslade, Alpha Ralpha, Cai, Brand X, Mew, ze schemeren allemaal door het bloemetjesbehang van dit trio. Je hoort duidelijk dat ze gewoon doen waar ze zelf zin in hebben ongeacht welke zijsprong ze maken. Door zich te beperken tot bas, drums, toetsen en zang krijg je een open geluid waar volop ruimte ontstaat om te soleren. Waarover de nummers handelen heb ik het raden naar gezien ze in het Noors worden gezongen maar Trojka lijkt een jong publiek aan te spreken en er is niets mooier dan jonge mensen de weg te wijzen richting goeie muziek.

© John Bobo Bollenberg

verscheen eerder in iO Pages 156

Advertenties